prusz-ko

Pruszko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pruszko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pruszcepojedyncza celownikmęski osobowy
Pruszcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pruszkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pruszkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pruszkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pruszkępojedyncza biernikmęski osobowy
Pruszkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pruszkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Pruszkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pruszkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pruszkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Pruszkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Pruszkommnoga celownikmęski osobowy
Pruszkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pruszkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pruszkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pruszkówmnoga biernikmęski osobowy

Pruszko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pruszko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pruszkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Pruszkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Pruszkopojedyncza mnoga celownikżeński
Pruszkopojedyncza mnoga biernikżeński
Pruszkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Pruszkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Pruszkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz