pro-ściu-chem

prościuchem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prościuch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prościuchpojedyncza mianownikmęski osobowy
prościuchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prościuchapojedyncza biernikmęski osobowy
prościuchachmnoga miejscownikmęski osobowy
prościuchamimnoga narzędnikmęski osobowy
prościuchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prościuchommnoga celownikmęski osobowy
prościuchowipojedyncza celownikmęski osobowy
prościuchowiemnoga mianownikmęski osobowy
prościuchowiemnoga wołaczmęski osobowy
prościuchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prościuchówmnoga biernikmęski osobowy
prościuchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prościuchupojedyncza wołaczmęski osobowy
prościuchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prościuchymnoga biernikmęski zwierzęcy
prościuchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz