pro-ści-ni

prościni (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prościna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prościnapojedyncza mianownikmęski osobowy
prościnachmnoga miejscownikmęski osobowy
prościnamimnoga narzędnikmęski osobowy
prościnąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
prościnępojedyncza biernikmęski osobowy
prościnimnoga mianownikmęski osobowy
prościnimnoga wołaczmęski osobowy
prościniepojedyncza celownikmęski osobowy
prościniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prościnopojedyncza wołaczmęski osobowy
prościnommnoga celownikmęski osobowy
prościnówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prościnówmnoga biernikmęski osobowy
prościnymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prościnymnoga biernikmęski zwierzęcy
prościnymnoga wołaczmęski zwierzęcy
prościnypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz