pro-ńko

Prońko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Prońko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prońcepojedyncza celownikmęski osobowy
Prońcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prońkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prońkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prońkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prońkępojedyncza biernikmęski osobowy
Prońkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prońkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Prońkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prońkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prońkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Prońkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Prońkommnoga celownikmęski osobowy
Prońkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prońkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prońkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prońkówmnoga biernikmęski osobowy

Prońko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Prońko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prońkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Prońkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Prońkopojedyncza mnoga celownikżeński
Prońkopojedyncza mnoga biernikżeński
Prońkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Prońkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Prońkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz