pro-ńczu-ki

Prończuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Prończuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Prończukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Prończukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Prończukapojedyncza biernikmęski osobowy
Prończukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Prończukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Prończukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Prończukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Prończukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Prończukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Prończukommnoga celownikmęski osobowy
Prończukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Prończukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Prończukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Prończukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Prończukówmnoga biernikmęski osobowy
Prończukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Prończukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz