pro-wianc-ko-ść

prowianckość (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: prowianckość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prowianckościmnoga dopełniaczżeński
prowianckościmnoga mianownikżeński
prowianckościmnoga biernikżeński
prowianckościmnoga wołaczżeński
prowianckościpojedyncza celownikżeński
prowianckościpojedyncza miejscownikżeński
prowianckościpojedyncza dopełniaczżeński
prowianckościpojedyncza wołaczżeński
prowianckościachmnoga miejscownikżeński
prowianckościamimnoga narzędnikżeński
prowianckościąpojedyncza narzędnikżeński
prowianckościommnoga celownikżeński
prowianckośćpojedyncza biernikżeński
prowianckośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz