pro-te-ty-ku

protetyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: protetyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
protetycymnoga mianownikmęski osobowy
protetycymnoga wołaczmęski osobowy
protetykpojedyncza mianownikmęski osobowy
protetykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
protetykapojedyncza biernikmęski osobowy
protetykachmnoga miejscownikmęski osobowy
protetykamimnoga narzędnikmęski osobowy
protetykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
protetykimnoga biernikmęski zwierzęcy
protetykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
protetykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
protetykommnoga celownikmęski osobowy
protetykowipojedyncza celownikmęski osobowy
protetykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
protetykówmnoga biernikmęski osobowy
protetykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
protetykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz