pro-kon-su-lo-wie

prokonsulowie (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prokonsul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prokonsulpojedyncza mianownikmęski osobowy
prokonsulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prokonsulapojedyncza biernikmęski osobowy
prokonsulachmnoga miejscownikmęski osobowy
prokonsulamimnoga narzędnikmęski osobowy
prokonsulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
prokonsulemnoga biernikmęski zwierzęcy
prokonsulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
prokonsulemnoga mianownikmęski osobowy
prokonsulemnoga wołaczmęski osobowy
prokonsulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prokonsulommnoga celownikmęski osobowy
prokonsulowipojedyncza celownikmęski osobowy
prokonsulowiemnoga mianownikmęski osobowy
prokonsulowiemnoga wołaczmęski osobowy
prokonsulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prokonsulówmnoga biernikmęski osobowy
prokonsulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
prokonsulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz