pro-kli-tycz-no-ść

proklityczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: proklityczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
proklitycznościmnoga dopełniaczżeński
proklitycznościmnoga mianownikżeński
proklitycznościmnoga biernikżeński
proklitycznościmnoga wołaczżeński
proklitycznościpojedyncza celownikżeński
proklitycznościpojedyncza miejscownikżeński
proklitycznościpojedyncza dopełniaczżeński
proklitycznościpojedyncza wołaczżeński
proklitycznościachmnoga miejscownikżeński
proklitycznościamimnoga narzędnikżeński
proklitycznościąpojedyncza narzędnikżeński
proklitycznościommnoga celownikżeński
proklitycznośćpojedyncza biernikżeński
proklitycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz