praw-do-mów-ce

prawdomówce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: prawdomówca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prawdomówcapojedyncza mianownikmęski osobowy
prawdomówcachmnoga miejscownikmęski osobowy
prawdomówcamimnoga narzędnikmęski osobowy
prawdomówcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
prawdomówcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
prawdomówcemnoga biernikmęski zwierzęcy
prawdomówcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
prawdomówcępojedyncza biernikmęski osobowy
prawdomówcopojedyncza wołaczmęski osobowy
prawdomówcommnoga celownikmęski osobowy
prawdomówcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prawdomówcówmnoga biernikmęski osobowy
prawdomówcymnoga mianownikmęski osobowy
prawdomówcymnoga wołaczmęski osobowy
prawdomówcypojedyncza celownikmęski osobowy
prawdomówcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
prawdomówcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz