pra-sz-czę

praszczę (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: praszczę

słowoliczbaprzypadekrodzaj
praszczątmnoga dopełniacznijaki
praszczępojedyncza mianowniknijaki
praszczępojedyncza bierniknijaki
praszczępojedyncza wołacznijaki
praszczęciapojedyncza dopełniacznijaki
praszczęciempojedyncza narzędniknijaki
praszczęciupojedyncza celowniknijaki
praszczęciupojedyncza miejscowniknijaki
praszczętamnoga mianowniknijaki
praszczętamnoga bierniknijaki
praszczętamnoga wołacznijaki
praszczętachmnoga miejscowniknijaki
praszczętamimnoga narzędniknijaki
praszczętommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz