pra-prasz-czu-rze

prapraszczurze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: prapraszczur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prapraszczurpojedyncza mianownikmęski osobowy
prapraszczurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
prapraszczurapojedyncza biernikmęski osobowy
prapraszczurachmnoga miejscownikmęski osobowy
prapraszczuramimnoga narzędnikmęski osobowy
prapraszczurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
prapraszczurommnoga celownikmęski osobowy
prapraszczurowipojedyncza celownikmęski osobowy
prapraszczurowiemnoga mianownikmęski osobowy
prapraszczurowiemnoga wołaczmęski osobowy
prapraszczurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
prapraszczurówmnoga biernikmęski osobowy
prapraszczurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
prapraszczurymnoga biernikmęski zwierzęcy
prapraszczurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
prapraszczurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
prapraszczurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz