pran-do-ci-ńsko-ścią

prandocińskością (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: prandocińskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
prandocińskościmnoga dopełniaczżeński
prandocińskościmnoga mianownikżeński
prandocińskościmnoga biernikżeński
prandocińskościmnoga wołaczżeński
prandocińskościpojedyncza celownikżeński
prandocińskościpojedyncza miejscownikżeński
prandocińskościpojedyncza dopełniaczżeński
prandocińskościpojedyncza wołaczżeński
prandocińskościachmnoga miejscownikżeński
prandocińskościamimnoga narzędnikżeński
prandocińskościąpojedyncza narzędnikżeński
prandocińskościommnoga celownikżeński
prandocińskośćpojedyncza biernikżeński
prandocińskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz