po-ścig

pościg (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pościg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pościgpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pościgpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pościgachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pościgamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pościgimnoga mianownikmęski rzeczowy
pościgimnoga biernikmęski rzeczowy
pościgimnoga wołaczmęski rzeczowy
pościgiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pościgommnoga celownikmęski rzeczowy
pościgowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pościgówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pościgupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pościgupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pościgupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz