po-ła-ńczan

połańczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: połańczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
połańczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
połańczanmnoga biernikmęski osobowy
połańczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
połańczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
połańczaniemnoga mianownikmęski osobowy
połańczaniemnoga wołaczmęski osobowy
połańczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
połańczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
połańczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
połańczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
połańczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
połańczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
połańczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
połańczanommnoga celownikmęski osobowy
połańczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
połańczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
połańczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz