po-złot-ni-ka-mi

pozłotnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pozłotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pozłotnicymnoga mianownikmęski osobowy
pozłotnicymnoga wołaczmęski osobowy
pozłotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pozłotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pozłotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
pozłotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pozłotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pozłotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pozłotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pozłotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pozłotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pozłotnikommnoga celownikmęski osobowy
pozłotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pozłotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pozłotnikówmnoga biernikmęski osobowy
pozłotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pozłotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz