po-zy-tyw-ku

pozytywku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pozytywek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pozytywekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pozytywekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pozytywkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pozytywkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pozytywkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pozytywkimnoga mianownikmęski rzeczowy
pozytywkimnoga biernikmęski rzeczowy
pozytywkimnoga wołaczmęski rzeczowy
pozytywkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pozytywkommnoga celownikmęski rzeczowy
pozytywkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pozytywkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pozytywkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pozytywkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz