po-zy-tu-ro

pozyturo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pozytura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pozyturmnoga dopełniaczżeński
pozyturapojedyncza mianownikżeński
pozyturachmnoga miejscownikżeński
pozyturamimnoga narzędnikżeński
pozyturąpojedyncza narzędnikżeński
pozyturępojedyncza biernikżeński
pozyturopojedyncza wołaczżeński
pozyturommnoga celownikżeński
pozyturymnoga mianownikżeński
pozyturymnoga biernikżeński
pozyturymnoga wołaczżeński
pozyturypojedyncza dopełniaczżeński
pozyturzepojedyncza celownikżeński
pozyturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz