po-tępie-ńcom

potępieńcom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: potępieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
potępieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
potępieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
potępieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
potępieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
potępieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
potępieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
potępieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
potępieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
potępieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
potępieńcommnoga celownikmęski osobowy
potępieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
potępieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
potępieńcówmnoga biernikmęski osobowy
potępieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
potępieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
potępieńcymnoga mianownikmęski osobowy
potępieńcymnoga wołaczmęski osobowy
potępieńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz