po-tępi-cie-la-mi

potępicielami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: potępiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
potępicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
potępicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
potępicielapojedyncza biernikmęski osobowy
potępicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
potępicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
potępicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
potępicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
potępicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
potępicielemnoga mianownikmęski osobowy
potępicielemnoga wołaczmęski osobowy
potępicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
potępicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
potępicielimnoga biernikmęski osobowy
potępicielommnoga celownikmęski osobowy
potępicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
potępicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
potępicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz