po-tęgo-wian

potęgowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: potęgowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
potęgowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
potęgowianmnoga biernikmęski osobowy
potęgowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
potęgowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
potęgowianiemnoga mianownikmęski osobowy
potęgowianiemnoga wołaczmęski osobowy
potęgowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
potęgowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
potęgowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
potęgowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
potęgowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
potęgowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
potęgowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
potęgowianommnoga celownikmęski osobowy
potęgowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
potęgowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
potęgowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz