po-tur-cze-ńcom

poturczeńcom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poturczeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poturczeniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
poturczeńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poturczeńcapojedyncza biernikmęski osobowy
poturczeńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
poturczeńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
poturczeńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
poturczeńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
poturczeńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
poturczeńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poturczeńcommnoga celownikmęski osobowy
poturczeńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
poturczeńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poturczeńcówmnoga biernikmęski osobowy
poturczeńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poturczeńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
poturczeńcymnoga mianownikmęski osobowy
poturczeńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz