po-ta-ki-wa-czy

potakiwaczy (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: potakiwacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
potakiwaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
potakiwaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
potakiwaczapojedyncza biernikmęski osobowy
potakiwaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
potakiwaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
potakiwaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
potakiwaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
potakiwaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
potakiwaczemnoga mianownikmęski osobowy
potakiwaczemnoga wołaczmęski osobowy
potakiwaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
potakiwaczommnoga celownikmęski osobowy
potakiwaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
potakiwaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
potakiwaczówmnoga biernikmęski osobowy
potakiwaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
potakiwaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
potakiwaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
potakiwaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz