po-słusz-ni-kach

posłusznikach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: posłusznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
posłusznicymnoga mianownikmęski osobowy
posłusznicymnoga wołaczmęski osobowy
posłusznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
posłusznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
posłusznikapojedyncza biernikmęski osobowy
posłusznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
posłusznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
posłusznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
posłusznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
posłusznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
posłusznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
posłusznikommnoga celownikmęski osobowy
posłusznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
posłusznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
posłusznikówmnoga biernikmęski osobowy
posłusznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
posłusznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz