po-sie-dzi-ciel

posiedziciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: posiedziciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
posiedzicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
posiedzicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
posiedzicielapojedyncza biernikmęski osobowy
posiedzicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
posiedzicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
posiedzicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
posiedzicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
posiedzicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
posiedzicielemnoga mianownikmęski osobowy
posiedzicielemnoga wołaczmęski osobowy
posiedzicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
posiedzicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
posiedzicielimnoga biernikmęski osobowy
posiedzicielommnoga celownikmęski osobowy
posiedzicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
posiedzicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
posiedzicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz