po-rucz-ni-siu

porucznisiu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poruczniś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
porucznisiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
porucznisiapojedyncza biernikmęski osobowy
porucznisiachmnoga miejscownikmęski osobowy
porucznisiamimnoga narzędnikmęski osobowy
porucznisiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
porucznisiemnoga biernikmęski zwierzęcy
porucznisiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
porucznisiemnoga mianownikmęski osobowy
porucznisiemnoga wołaczmęski osobowy
porucznisiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
porucznisiommnoga celownikmęski osobowy
porucznisiowipojedyncza celownikmęski osobowy
porucznisiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
porucznisiówmnoga biernikmęski osobowy
porucznisiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
porucznisiupojedyncza wołaczmęski osobowy
poruczniśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz