po-ręcz-nik

poręcznik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poręcznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poręcznicymnoga mianownikmęski osobowy
poręcznicymnoga wołaczmęski osobowy
poręcznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
poręcznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poręcznikapojedyncza biernikmęski osobowy
poręcznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
poręcznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
poręcznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
poręcznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
poręcznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
poręcznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poręcznikommnoga celownikmęski osobowy
poręcznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
poręcznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poręcznikówmnoga biernikmęski osobowy
poręcznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poręcznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz