po-plecz-no-ść

popleczność (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: popleczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poplecznościmnoga dopełniaczżeński
poplecznościmnoga mianownikżeński
poplecznościmnoga biernikżeński
poplecznościmnoga wołaczżeński
poplecznościpojedyncza celownikżeński
poplecznościpojedyncza miejscownikżeński
poplecznościpojedyncza dopełniaczżeński
poplecznościpojedyncza wołaczżeński
poplecznościachmnoga miejscownikżeński
poplecznościamimnoga narzędnikżeński
poplecznościąpojedyncza narzędnikżeński
poplecznościommnoga celownikżeński
poplecznośćpojedyncza biernikżeński
poplecznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz