pol-sko-ce-re-kwian

polskocerekwian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polskocerekwianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polskocerekwianmnoga dopełniaczmęski osobowy
polskocerekwianmnoga biernikmęski osobowy
polskocerekwianachmnoga miejscownikmęski osobowy
polskocerekwianamimnoga narzędnikmęski osobowy
polskocerekwianiemnoga mianownikmęski osobowy
polskocerekwianiemnoga wołaczmęski osobowy
polskocerekwianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
polskocerekwianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polskocerekwianinapojedyncza biernikmęski osobowy
polskocerekwianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polskocerekwianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
polskocerekwianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
polskocerekwianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
polskocerekwianommnoga celownikmęski osobowy
polskocerekwianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
polskocerekwianymnoga biernikmęski zwierzęcy
polskocerekwianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz