po-lii-zo-bu-ty-len

poliizobutylen (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: poliizobutylen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poliizobutylenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
poliizobutylenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
poliizobutylenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
poliizobutylenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
poliizobutylenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
poliizobutyleniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
poliizobutyleniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
poliizobutylenommnoga celownikmęski rzeczowy
poliizobutylenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
poliizobutylenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
poliizobutylenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
poliizobutylenymnoga mianownikmęski rzeczowy
poliizobutylenymnoga biernikmęski rzeczowy
poliizobutylenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz