po-la-ko-żer-czo-ści

polakożerczości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: polakożerczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polakożerczościmnoga dopełniaczżeński
polakożerczościmnoga mianownikżeński
polakożerczościmnoga biernikżeński
polakożerczościmnoga wołaczżeński
polakożerczościpojedyncza celownikżeński
polakożerczościpojedyncza miejscownikżeński
polakożerczościpojedyncza dopełniaczżeński
polakożerczościpojedyncza wołaczżeński
polakożerczościachmnoga miejscownikżeński
polakożerczościamimnoga narzędnikżeński
polakożerczościąpojedyncza narzędnikżeński
polakożerczościommnoga celownikżeński
polakożerczośćpojedyncza biernikżeński
polakożerczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz