po-la-ko-żer-cach

polakożercach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polakożerca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polakożercapojedyncza mianownikmęski osobowy
polakożercachmnoga miejscownikmęski osobowy
polakożercamimnoga narzędnikmęski osobowy
polakożercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
polakożercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
polakożercemnoga biernikmęski zwierzęcy
polakożercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
polakożercępojedyncza biernikmęski osobowy
polakożercopojedyncza wołaczmęski osobowy
polakożercommnoga celownikmęski osobowy
polakożercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polakożercówmnoga biernikmęski osobowy
polakożercymnoga mianownikmęski osobowy
polakożercymnoga wołaczmęski osobowy
polakożercypojedyncza celownikmęski osobowy
polakożercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
polakożercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz