po-la-kie-wi-czu

Polakiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Polakiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Polakiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Polakiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Polakiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Polakiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Polakiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Polakiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Polakiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Polakiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Polakiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Polakiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Polakiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Polakiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Polakiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Polakiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Polakiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Polakiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Polakiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Polakiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Polakiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz