po-kór

pokór (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pokora

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokorapojedyncza mianownikżeński
pokorachmnoga miejscownikżeński
pokoramimnoga narzędnikżeński
pokorąpojedyncza narzędnikżeński
pokorępojedyncza biernikżeński
pokoropojedyncza wołaczżeński
pokorommnoga celownikżeński
pokorymnoga mianownikżeński
pokorymnoga biernikżeński
pokorymnoga wołaczżeński
pokorypojedyncza dopełniaczżeński
pokorzepojedyncza celownikżeński
pokorzepojedyncza miejscownikżeński
pokórmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz