po-ku-śnik

pokuśnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pokuśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokuśnicymnoga mianownikmęski osobowy
pokuśnicymnoga wołaczmęski osobowy
pokuśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pokuśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pokuśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
pokuśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pokuśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pokuśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pokuśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pokuśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pokuśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pokuśnikommnoga celownikmęski osobowy
pokuśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pokuśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pokuśnikówmnoga biernikmęski osobowy
pokuśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pokuśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz