po-kro-pu

pokropu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pokrop

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokroppojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pokroppojedyncza biernikmęski rzeczowy
pokropachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pokropamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pokropempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pokropiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pokropiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
pokropommnoga celownikmęski rzeczowy
pokropowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pokropówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pokropupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pokropymnoga mianownikmęski rzeczowy
pokropymnoga biernikmęski rzeczowy
pokropymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz