po-jed-naw-ca

pojednawca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pojednawca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pojednawcapojedyncza mianownikmęski osobowy
pojednawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
pojednawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
pojednawcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
pojednawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pojednawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
pojednawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pojednawcępojedyncza biernikmęski osobowy
pojednawcopojedyncza wołaczmęski osobowy
pojednawcommnoga celownikmęski osobowy
pojednawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pojednawcówmnoga biernikmęski osobowy
pojednawcymnoga mianownikmęski osobowy
pojednawcymnoga wołaczmęski osobowy
pojednawcypojedyncza celownikmęski osobowy
pojednawcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
pojednawcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz