po-go-ńcy

pogońcy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pogoniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pogoniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
pogońcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pogońcapojedyncza biernikmęski osobowy
pogońcachmnoga miejscownikmęski osobowy
pogońcamimnoga narzędnikmęski osobowy
pogońcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pogońcemnoga biernikmęski zwierzęcy
pogońcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pogońcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pogońcommnoga celownikmęski osobowy
pogońcowipojedyncza celownikmęski osobowy
pogońcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pogońcówmnoga biernikmęski osobowy
pogońcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pogońcupojedyncza wołaczmęski osobowy
pogońcymnoga mianownikmęski osobowy
pogońcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz