po-gar-dzi-ciel

pogardziciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pogardziciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pogardzicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
pogardzicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pogardzicielapojedyncza biernikmęski osobowy
pogardzicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
pogardzicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
pogardzicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pogardzicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
pogardzicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pogardzicielemnoga mianownikmęski osobowy
pogardzicielemnoga wołaczmęski osobowy
pogardzicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pogardzicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
pogardzicielimnoga biernikmęski osobowy
pogardzicielommnoga celownikmęski osobowy
pogardzicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
pogardzicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pogardzicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz