po-fran-cisz-ka-ńsko-ści

pofranciszkańskości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pofranciszkańskość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pofranciszkańskościmnoga dopełniaczżeński
pofranciszkańskościmnoga mianownikżeński
pofranciszkańskościmnoga biernikżeński
pofranciszkańskościmnoga wołaczżeński
pofranciszkańskościpojedyncza celownikżeński
pofranciszkańskościpojedyncza miejscownikżeński
pofranciszkańskościpojedyncza dopełniaczżeński
pofranciszkańskościpojedyncza wołaczżeński
pofranciszkańskościachmnoga miejscownikżeński
pofranciszkańskościamimnoga narzędnikżeński
pofranciszkańskościąpojedyncza narzędnikżeński
pofranciszkańskościommnoga celownikżeński
pofranciszkańskośćpojedyncza biernikżeński
pofranciszkańskośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz