pod-wór-ki

podwórki (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: podwórek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podwórekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
podwórekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
podwórkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
podwórkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
podwórkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
podwórkimnoga mianownikmęski rzeczowy
podwórkimnoga biernikmęski rzeczowy
podwórkimnoga wołaczmęski rzeczowy
podwórkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
podwórkommnoga celownikmęski rzeczowy
podwórkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
podwórkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
podwórkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
podwórkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz