pod-wór-cu

podwórcu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.dziśksiążk.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: podwórzec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podwórcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
podwórcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
podwórcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
podwórcemnoga mianownikmęski rzeczowy
podwórcemnoga biernikmęski rzeczowy
podwórcemnoga wołaczmęski rzeczowy
podwórcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
podwórcommnoga celownikmęski rzeczowy
podwórcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
podwórcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
podwórcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
podwórcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
podwórzecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
podwórzecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz