pod-sta-ro-ścic

podstarościc (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podstarościc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podstarościcpojedyncza mianownikmęski osobowy
podstarościcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podstarościcapojedyncza biernikmęski osobowy
podstarościcachmnoga miejscownikmęski osobowy
podstarościcamimnoga narzędnikmęski osobowy
podstarościcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
podstarościcemnoga biernikmęski zwierzęcy
podstarościcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
podstarościcemnoga mianownikmęski osobowy
podstarościcemnoga wołaczmęski osobowy
podstarościcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podstarościcommnoga celownikmęski osobowy
podstarościcowipojedyncza celownikmęski osobowy
podstarościcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podstarościcówmnoga biernikmęski osobowy
podstarościcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podstarościcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz