pod-pu-łkow-ni-ku

podpułkowniku (nazwa pospolita) rzeczownik wojsk.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podpułkownik

słowoliczbaprzypadekrodzajinne
podpułkownicymnoga mianownikmęski osobowy
podpułkownicymnoga wołaczmęski osobowy
podpułkownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
podpułkownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podpułkownikapojedyncza biernikmęski osobowy
podpułkownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
podpułkownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
podpułkownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
podpułkownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
podpułkownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
podpułkownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podpułkownikommnoga celownikmęski osobowy
podpułkownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
podpułkownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podpułkownikówmnoga biernikmęski osobowy
podpułkownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podpułkownikupojedyncza wołaczmęski osobowy
ppłkropkowalność: z następującą kropką
ppłkkropkowalność: bez następującej kropki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz