pod-po-rucz-nik

podporucznik (nazwa pospolita) rzeczownik wojsk.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podporucznik

słowoliczbaprzypadekrodzajinne
podporucznicymnoga mianownikmęski osobowy
podporucznicymnoga wołaczmęski osobowy
podporucznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
podporucznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podporucznikapojedyncza biernikmęski osobowy
podporucznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
podporucznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
podporucznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
podporucznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
podporucznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
podporucznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podporucznikommnoga celownikmęski osobowy
podporucznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
podporucznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podporucznikówmnoga biernikmęski osobowy
podporucznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podporucznikupojedyncza wołaczmęski osobowy
pporkropkowalność: z następującą kropką

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz