po-czci-wo-ci

poczciwoci (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poczciwota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poczciwocimnoga mianownikmęski osobowy
poczciwocimnoga wołaczmęski osobowy
poczciwociepojedyncza celownikmęski osobowy
poczciwociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
poczciwotapojedyncza mianownikmęski osobowy
poczciwotachmnoga miejscownikmęski osobowy
poczciwotamimnoga narzędnikmęski osobowy
poczciwotąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
poczciwotępojedyncza biernikmęski osobowy
poczciwotopojedyncza wołaczmęski osobowy
poczciwotommnoga celownikmęski osobowy
poczciwotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poczciwotówmnoga biernikmęski osobowy
poczciwotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
poczciwotymnoga biernikmęski zwierzęcy
poczciwotymnoga wołaczmęski zwierzęcy
poczciwotypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz