po-cie-szy-cie-li

pocieszycieli (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pocieszyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pocieszycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
pocieszycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pocieszycielapojedyncza biernikmęski osobowy
pocieszycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
pocieszycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
pocieszycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pocieszycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
pocieszycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pocieszycielemnoga mianownikmęski osobowy
pocieszycielemnoga wołaczmęski osobowy
pocieszycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pocieszycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
pocieszycielimnoga biernikmęski osobowy
pocieszycielommnoga celownikmęski osobowy
pocieszycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
pocieszycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pocieszycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz