po-cie-sza-czu

pocieszaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pocieszacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pocieszaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
pocieszaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pocieszaczapojedyncza biernikmęski osobowy
pocieszaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
pocieszaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
pocieszaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pocieszaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
pocieszaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pocieszaczemnoga mianownikmęski osobowy
pocieszaczemnoga wołaczmęski osobowy
pocieszaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pocieszaczommnoga celownikmęski osobowy
pocieszaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
pocieszaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pocieszaczówmnoga biernikmęski osobowy
pocieszaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pocieszaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
pocieszaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
pocieszaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz