po-bra-ty-ńce

pobratyńce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: pobratyniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pobratyniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
pobratyńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pobratyńcapojedyncza biernikmęski osobowy
pobratyńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
pobratyńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
pobratyńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pobratyńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
pobratyńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pobratyńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pobratyńcommnoga celownikmęski osobowy
pobratyńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
pobratyńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pobratyńcówmnoga biernikmęski osobowy
pobratyńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pobratyńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
pobratyńcymnoga mianownikmęski osobowy
pobratyńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz