po-bra-tym-cą

pobratymcą (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pobratymca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pobratymcapojedyncza mianownikmęski osobowy
pobratymcachmnoga miejscownikmęski osobowy
pobratymcamimnoga narzędnikmęski osobowy
pobratymcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
pobratymcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pobratymcemnoga biernikmęski zwierzęcy
pobratymcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pobratymcępojedyncza biernikmęski osobowy
pobratymcopojedyncza wołaczmęski osobowy
pobratymcommnoga celownikmęski osobowy
pobratymcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pobratymcówmnoga biernikmęski osobowy
pobratymcymnoga mianownikmęski osobowy
pobratymcymnoga wołaczmęski osobowy
pobratymcypojedyncza celownikmęski osobowy
pobratymcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
pobratymcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz